SPORTDRIEDAAGSEN 2012-13 
    
 
EEUWIGE ROEM!  (Verslag en foto's twee kampen)

Voor de sportdriedaagsen van 2012-13 kregen we terug twee groepen samen. En naar gewoonte werd begonnen met de groep van de oudste deelnemers. Vooraf had men voor het thema "Eeuwige roem" gekozen, waardoor de leiding in die richting zijn programma kon samenstellen. Onder de leiders bevonden zich de nieuwe gezichten die verleden jaar al een eerste stap mochten zetten met de jongste kinderen. Nu droegen ze de verantwoordelijkheid voor de twee groepen die aan bod kwamen op 27, 28 en 29 december 2012 (oudste groep) en op 3, 4 en 5 januari 2013 (jongste groep).
Nadat de deelnemers van iedere groep zich met hun sportzakken en slaapzakken hadden geïnstalleerd in de club, mochten ze hierna naar de turnzaal De Krekel trekken. Aldaar startten Laura Marckx en Evy Gobeyn hun programma. Daarin bevonden zich de nodige variatie van memoriespelen, behendigheid, kracht en snelheid. Hieruit konden punten verdiend worden, die uiteindelijk van nut waren voor het klassement van "Eeuwige roem". Zo dienden men kaartjes gedurende korte tijd om te draaien en te onthouden welk figuurtjes te zien waren. Hierna vroeg de leider om hem het kaartje met bijvoorbeeld een zaag af te geven. Bij een goede keuze vroeg hij een ander figuurtje, maar wanneer het fout was, moest er opnieuw begonnen worden. Op een andere plaats kreeg men een rij balletjes met verschillende kleuren voor een korte tijd te zien. Maar de spelers hadden ook hun eigen gekleurde balletjes en die moesten in overeenstemming gelegd worden met de vooraf getoonde rij. De kracht werd getoond door het werpen van een kleine boomstam, wat niet altijd wilde zeggen dat de "spierballen" ver konden gooien. Het behendige draaide om een kleine bal die door het bewegen van een bak via een doolhof naar een opening geleid moest worden. En de snelheid zat hem in rolskeelers of om een deelnemer te dragen en die zo snel mogelijk van punt A naar punt B te brengen. De voormiddag was daardoor natuurlijk goed gevuld. Na het middageten bleef men in het lokaal om daar de tien proeven van Superstar te ondergaan. Deze proeven kregen een apart klassement omdat hiervoor een medaille voorzien was. Het bracht iedereen hierna naar de eetzaal voor een drie-uurtje, waarna naar de zwemkom van Zelzate werd getrokken. De spin was er terug de attractie en de "acrobaten" van onze club konden er zich ten volle uitleven. Maar ook de glijbaan was flink in trek om vooral in groep naar beneden te glijden. Na het avondeten werd zowel voor de eerste als tweede groep het wolkendek bekeken en men besloot het avondspel aan te passen en te laten doorgaan in de turnzaal De Krekel. François Marckx vulde de avond met een mooie reeks spelen waar ook conditie aan te pas kwam. De eerste groep liet hij starten met twee rijen stoelen waarop twee groepen deelnemers zich bevonden. Hun opdracht was zo snel mogelijk op de stoelen zijn medespelers te passeren en waarbij een stoel doorgegeven werd, die aan het einde van de rij kwam te staan. Voor de tweede groep verviel dit spel omdat er net geen stoelen genoeg waren. De twee gevormde ploegen van de eerste en tweede groep stonden tegenover elkaar en eigenden zich een nummer toe. Van zodra ze hun nummer hoorden afroepen, dienden ze in het midden op één been te staan en kregen ze de opdracht om elkaar uit evenwicht te duwen. Eén van de volgende opdrachten was dat de spelers met de rug naar elkaar op de grond moesten zitten om het spel ratten en raven te spelen. Vervolgens werd de conditie getest met allerlei balspelen in ploegverband. Het bracht hen uiteindelijk naar het punt dat ze het nog eventjes kalmer aan konden doen, om dan terug te keren naar het lokaal. De weg naar de slaapzak lag open om dan de dag nadien een nieuwe reeks proeven af te leggen. Na het ontbijt ging het terug de richting van de turnzaal uit en daar ontplooiden François Marckx (1ste groep) en Wesley Van de Voorde (twee groepen) hun spelen. De deelnemers hadden als opdracht om zo snel mogelijk een parkoers af te leggen over allerlei hindernissen zoals turnrekken, banken, klimkoord enz. Kracht kwam er ook aan te pas, want iedere deelnemer moest zo lang mogelijk aan de bovenste sport van het klimrek (gezicht naar de sport) blijven hangen. Een moeilijke oefening was ook om een gewicht boven een koord te houden en dit met gestrekte armen. Buiten in het zandbakgedeelte diende er achterwaarts gelopen te worden over een parkoers met verschillende hindernissen. Als slot volgde er nog een kussengevecht en zo lang mogelijk in een cirkel blijven draaien. Al deze oefeningen deed hen vlotjes naar het lokaal terugkeren waar het aangeboden middagmaal hun honger zou doen stillen. Na een korte pauze ging het terug richting turnzaal. Lies Van Vooren en Eveline Jolie hadden nu de verantwoordelijkheid om hun spelen in goede banen te leiden. Het werd een evenwichtsoefening op een plank waaronder een buis lag. Anderzijds moesten ze een balletje opvangen via een beker die op hun hoofd was bevestigd. Met een spaghettistokje in de mond was er de behendigheid om dit stokje in kleine macaronirolletjes te steken en deze in een doosje over te brengen. Met vijf appels diende men een zo hoog mogelijke toren te bouwen zonder dat die omviel. Het lukte meestal met drie appels maar daarna werd het aartsmoeilijk. Een balletje in het midden van een ovaal rollende schijf brengen, kon alleen door erop te staan en de schijf met de voeten te laten bewegen. Op een dweil zitten en zich daarop voortbewegen deed ons naar het vieruurtje brengen. De eerste groep trok hiervoor naar het lokaal om daar pannenkoeken te eten, maar voor de tweede groep werd het anders gedaan. Voor hen kwam de keukenploeg naar de turnzaal om daar drank en koeken uit te delen. Hierdoor werd voor de jonge kinderen een rit uitgespaard die liep van naar het lokaal en terug naar de turnzaal. Wesley Van de Voorde sloot na dit knabbeltje de namiddag af met een opbodspel. Men kon aldus allerlei artikelen kopen met het hoogste bod om daarna een pakket samen te stellen. Daar zaten een aantal eieren bij, maar die werden netjes in plastiekzakjes gestopt. Te begrijpen, want daarna werd ieder pakket vanuit een hoogte naar beneden gedropt. Eieren kapot? Dat lag aan de verpakking die men tijdens de opbieding had kunnen kopen. De weg terug naar het lokaal bracht hen naar het avondmaal en het stortbad. Om 20 uur stond Barbara De Backer voor de eerste groep gereed om Cluedo uit te leggen. Ze gaf immers aan de deelnemers de opdracht om de moordenaar te zoeken, die een moord had begaan op een keukenmedewerkster. Ze moesten de plaats zoeken waar het gebeurde en met welk wapen. Er waren telkens twee speurders op pad en het was aan hen om een tip te bemachtigen. Dat gebeurde wel nadat ze geslaagd waren in een gegeven opdracht. Niet eenvoudig als men weet dat men onder andere zijn neus in een kleurdoos moest doppen om daarmee dan een tekening te maken. Er moesten raadsels opgelost worden, kaartenhuisjes gebouwd worden, kortom van alles en nog wat om een tip te kunnen bemachtigen. Uiteindelijk riep Barbara na twee uur zoekwerk de deelnemers samen om hun oplossing te kennen. Bleek dat François Marckx in de douche Gerda Dhont met een lepel vermoord had. Met deze lugubere gedachte mochten ze nadien voor de tweede en laatste keer de nacht doorbrengen in hun slaapzak. Voor de tweede groep was er een filmavond voorzien en hier kozen de kinderen voor "The Goonies". Dat bleek een voltreffer te zijn want deze film hield heel de groep op zijn stoel. Zij hadden er dus van genoten wat het zoveel plezanter maakte om op die manier lekker de nacht in te gaan. De derde dag startte met het ontbijt en was het aan Fibe De Pauw en Kurt De Brabander om het laatste deel van "Eeuwige roem" in de turnzaal uit de doeken te doen. Het bevatte een geheugenspel waarbij een flink aantal papiertekeningen omgedraaid op de vloer lagen. Daaruit moest men telkens door twee tekeningen om te draaien en terug te leggen dezelfde tekening proberen uit te zoeken. Een mooi spelletje was het opvangen van een vallende stok. Lukte het dan diende men de volgende keer achteruit te stappen zodat de moeilijkheidsgraad groter werd. Men liet dit spel enkel voor de eerste groep doen. Onthouden hoe het woord groen in het geel geschreven werd en blauw in het rood, was een allesbehalve gemakkelijke opdracht. In die zin van kleuren stonden er vijf op een blad geschreven. Men kreeg de nodige bedenktijd om ze daarna op een blad op te schrijven, in de juiste volgorde, hetzelfde woord en dezelfde kleur. Op een andere plaats lagen zeven judogordels op de grond. Gekleurd van wit naar zwart en geknoopt om een cirkel te vormen. De eerste van de deelnemers begon door willekeurig in en uit een gordel te stappen. De volgende moest dit onthouden en stapte vanuit de eerste cirkel naar de tweede. Dat ging zo verder tot er iemand een verkeerde keuze had gemaakt. Die viel eraf en de andere deelnemers gingen verder om hun puntenaantal te verhogen zolang ze het goed deden. Jari De Mey was in de eerste groep daar een krak in, maar in de tweede groep werd hij voorbijgestoken door Faissel Isbaï. Om te eindigen was er het fameus "nachtspel" dat in het tv-programma van Eeuwige roem iemand naar huis doet sturen. Twee spelers stonden tegenover elkaar maar tussen hen was er een muur gebouwd waardoor ze elkaar niet zagen staan. De ene speler wierp de bal over de muur, waarbij de andere moest zien dat hij of zij deze bal kon opvangen. Eens de bal op de grond terechtkwam of buiten de lijn viel, was het aan de speler om zijn vak te verlaten, zodat er plaats vrij kwam voor de volgende speler(s). Na dit spel konden de punten definitief uitgerekend worden. Het laatste middagmaal wachtte nu op de deelnemers en zij kregen broodjes met hotdogs voorgeschoteld. Hierna was er voor de deelnemers de controle van hun koffers en voorzag Rony De Brabander nog een aantal kringspelen. Dat eindigde met een wafelhapje in de eetzaal om dan daarna in de judozaal te weten te komen wie de winnaars waren van Superstar en Eeuwige roem. Voor Superstar kreeg iedereen een medaille maar in de eerste groep was er een beker voorzien. Winnaar groep 1 was Zeno De Fleurquin en in groep 2 ging de titel naar Luka Blommaert. De titel van Eeuwige roem was in de eerste groep voor Maarten De Ridder. Voor hem nog een mooi aandenken want dit sportkamp betekende zijn afscheid in de club omdat hij de daaropvolgende week met zijn ouders naar Nieuw-Zeeland emigreerde. Jens Carl deed het prima in de tweede groep want hij won daar de titel van "Eeuwige roem". Met dit feit werden de twee sportdriedaagsen afgesloten, waarbij gerekend kon worden op twee groepen die volop voor de spelen gingen. Hierbij namen de leiders en de keukenploeg hun verantwoordelijkheid op en zorgden alzo voor twee prinsheerlijke sportdriedaagsen.

FOTO'S

Tijdens de eerste sportdriedaagsen werden er 283 foto's getrokken door Camiel Saelens en Johnny Martens.
Deze kan men zien als men >HIEROP KLIKT<.

De tweede sportdriedaagse leverde 308 foto's op en die werden getrokken door Camiel Saelens.
Om ze te zien >KLIKT MEN HIEROP<

KEER TERUG