U11 en U13 ONTMOETING te EREMBODEGEM

 Verslag
 +
 foto's (klik)

ZONDAG 21 JANUARI 2018

Judoclub Aalst was er terug om U11 en U13 in Oost-Vlaanderen als eerste in het nieuwe jaar te organiseren. Op de drie wedstrijdmatten gingen er tien judoka's uit onze club aan het werk. Onder hen bevonden zich zes pupillen (U11), waarvan er een aantal van kapoenen naar deze leeftijdsgroep hun overstap wisten te doen. Zodoende werd het voor hen een doop in een nieuwe wereld. In U13 was er ook een verschuiving, hetzij van U11 naar U13 alsook deed men er nog een jaartje bij in U13.

U11 (PUPILLEN)

ZILVER:
DE RUBBEL Elizabeth
KJI Amina
OSIEV Temirkhan

BRONS:
KJI Omaima
VAN ACKER Dilano
VAN DE WALLE Ward

Omaima KJI was de eerste die uit onze meisjesgroep mocht beginnen. Dat was blijkbaar een onwennig gevoel voor haar waardoor ze wat zenuwen moest opzij schuiven. Ze verloor het startgevecht met een heupworp van -3. Ook in de tweede ronde eindigde ze met verlies, maar nu door twee heupworpen van elk -3. Tenslotte werd ze door haar derde tegenstreefster al meteen verrast door een heupworp van -3 en een gevolgde houdgreep van -10. Ze kreeg brons. Haar zus Amina klom op het podium een trapje hoger en zij ontving zilver. In het eerste gevecht vielen er geen punten, maar haar tegenstreefster werd wel bestraft om niet aan te vallen. En dat was bepalend voor de scheidsrechter om Amina op beslissing de overwinning te geven. De tweede tegenstreefster was een stukje sterker en versloeg onze judoka met een beentechniek van -3 en een houdgreep van -10. De derde ronde eindigde zoals in de eerste kamp zonder punten, maar Amina had zich een stukje actiever getoond en kreeg daardoor de overwinning op beslissing. Elizabeth De Rubbel liet zien dat ze heel wat in haar mars heeft. Ze kreeg wel met een nederlaag te maken in haar eerste kamp. Die verloor ze door een beentechniek van -10. In de tweede wedstrijd kreeg ze meteen te maken met een beentechniek van -3. Maar dat deed haar op stoom komen door +3 te scoren uit een beentechniek om daarop verder te gaan met een houdgreep van +10. Nog beter deed ze het in haar laatste gevecht want die wist ze te besluiten met een beentechniek van +10. Het werd dus een verdienstelijke zilveren medaille. Ward Van de Walle en Temirkhan vochten zowat op hetzelfde tijdstip. Ward werkte zich in zijn eerste wedstrijd op voorsprong door een kleine beenhaak van +3. Zijn volgende aanval werd evenwel gecounterd waardoor zijn voorsprong met -3 verdampte. Deze stand bleef tot aan de tweede minuut en het leek op een beslissing uit te draaien. Maar net in die tweede minuut en het tijdsein werd hij geworpen door een heupworp van -10. Wat zondermeer een onverwacht einde betekende. De aanvallen in zijn tweede kamp miste enigszins de nodige kracht om te scoren. Maar het jammerlijke hieraan was dat hij twee keer gecounterd werd voor telkens -3. Het derde gevecht liet wat hoop zien toen hij +3 scoorde door een beentechniek. Maar opnieuw had hij te maken met een overname van -3 en een houdgreep van -10. Waardoor hij eindigde op brons. Temirkhan vocht in een poule van twee en hij ging de mat op volgens het systeem van de "best of 3". Zodoende minstens twee keer vechten tegen dezelfde tegenstrever. Zijn eerste wedstrijd verliep niet langer dan een halve minuut om dan te verliezen door een houdgreep van -10. En ook de tweede ronde eindigde op verlies en dit door een heupworp van -3 en een schouderworp van -3. Omdat ze met twee waren ontving hij nadien zilver. Dilano Van Acker ging als laatste uit onze groep de mat op. Voor de eerste keer bij de pupillen gaf het lang wachten ook wel druk op hem. Maar het begon te beteren naarmate hij de laatste ronde inging. Zijn eerste wedstrijd verloor hij door een beentechniek van -3 en een houdgreep van -10. In het tweede gevecht werden twee verschillende beentechnieken hem fataal. En dat onderging hij met twee keer -3. In de derde kamp leek hij meer greep te hebben op het gevecht en het was best leuk om hem aan het werk te zien. Wat evenwel niet beloond werd toen hij door een binnenwaartse beentechniek van -3 verrast werd. Hij werd voor hem een bronzen medaille.

U13 (MINIEMEN)

GOUD:
HUMBLE Keano


ZILVER:
MARLE Lotte
DHONDT Robbe
OSIEV Arslanbek


Onder de vier opgekomen miniemen hadden Lotte Marlé en Robbe Dhondt een opschuifbeweging gedaan van U11 naar U13, terwijl Arslanbek Osiev en Keano Humblé er nog een jaartje bij deden in U13. Lotte Marlé kon bij de meisjes haar parkoers afronden met een zilveren medaille. Zij won haar eerste gevecht met een schouderworp van +3. Die score viel in de eerste halve minuut en hield ze vast tot het einde. In de tweede ronde ging haar tegenstreefster nogal fel van start waardoor Lotte buiten de wedstrijdzone terechtkwam en hiervoor dan ook bestraft werd. Zij hield zich daarna staande tot het einde van het gevecht, waarin verder geen enkel punt werd gescoord. Dus besliste de scheidsrechter en dat werd door de straf verlies voor Lotte. Ze kwam daarna voor de derde keer op de mat en dat bracht haar naar het zilver door twee keer te scoren met +3 uit een schouderworp en beentechniek. Robbe Dhondt had wellicht te maken met een tweedejaars judoka want hij kon onze judoka domineren met twee heupworpen, die Robbe met telkens -3 deden verliezen. Het volgend gevecht bleek voor Robbe en zijn tegenstrever niet eenvoudig te zijn om ergens een puntje los te weken. Waardoor het einde een 0-0 stand liet zien. Maar iedereen was wel overtuigd dat Robbe de overwinning op beslissing kreeg, omdat zijn aanvallen duidelijk een groter gehalte hadden. En dat vond de scheidsrechter ook. Met zijn derde tegenstrever maakte hij meteen korte metten. Na drie seconden stond het al +3 door een beentechniek en even later was het geklonken met een houdgreep van +10. Het werd net als bij Lotte een zilveren medaille. Waar Temirkhan Osiev bij de U11 in de "Best of 3" vocht, werd het blijkbaar een familiezaak want ook zijn broer Arslanbek kwam in dezelfde situatie terecht. Dus minstens twee keer een wedstrijd leveren tegen dezelfde tegenstrever. In zijn eerste kamp wilde hij zijn tegenstrever achterwaarts met een opofferingsworp verslaan, maar dat gebeurde zonder veel kracht. Daardoor viel hij op de grond waar zijn tegenstrever van profiteerde en toesloeg met een houdgreep van -10. De tweede keer dat hij opkwam reageerde zijn tegenstrever afwachtend waarvoor deze laatste dan ook bestraft werd. Het gevecht werd daardoor feller wat Arslanbek in de problemen bracht en onze judoka het pleit verloor door een beentechniek van -3 en een houdgreep van -10. Hij ontving zilver gezien ze met twee waren. Na Keano Humblé mochten wij naar huis gaan. Hij sloot immers de Zelzaatse rangen af. Met zijn eerste tegenstrever had hij de handen vol en het duurde anderhalve minuut eer hij +3 kon scoren. Dit omdat hij een omschakeling deed naar een andere aanvalstechniek in de familie van de heupworpen. De tweede wedstrijd kon hij naar zich toetrekken door een handtechniek van +10. Het derde gevecht tenslotte was na een halve minuut afgewerkt door een houdgreep van +10. Het werd uiteindelijk een beloning met een gouden medaille.
Voor de prestaties in detail: KLIK HIER.

FOTO'S
Peter Marlé gebruikte bij de miniemen zijn camera en liet daarna zijn foto's de wereld insturen door Johnny Martens, waarvoor onze dank. Men kan ze bekijken als men >HIEROP KLIKT<

In volgorde:
Boven, vlnr:
Omaima,Amina, Elizabeth, Ward, Dilano, Lotte

Hiernaast, vlnr:
Robbe, Keano, Arslanbek

 

 

Foto's
Camiel Saelens

NAAR BOVEN

KEER TERUG