MINIEMEN (U13) en PUPILLEN (U11) te WACHTEBEKE

 Verslag
 +
 foto's (klik)

ZONDAG 3 DECEMBER 2017

Wachtebeke was het eindpunt voor onze jongeren om er in 2017 hun laatste wedstrijden te leveren. En aan die laatste wedstrijden hing nog iets vast, namelijk dat ze daar ook nog eens afscheid hebben genomen van hun leeftijdscategorie. Zo zien we hen in 2018 niet meer terug als kapoen, pupil of miniem, maar hoger op naar pupil, miniem of cadet. In Wachtebeke moest zodoende een laatste keer getoond worden wat ze waard waren. En het waren vooral onze miniemen die hiervoor een sterke inzet hadden. Meer nog zij zorgden ervoor dat Zelzate een trofee voor de tweede plaats veroverde.

U11 (PUPILLEN)

GOUD:
MARLE Lotte




ZILVER:
KJI Omaima
DHONDT Robbe



BRONS:
ARBI Mohammed
DEJONGHE Timo
KJI Amina
OSIEV Temirkhan
VANDENDAELE Alexei


De pupillen gingen in de voormiddag van start en onze groep bestond uit acht judoka’s, waaronder twee nieuwe gezichten. Voor hen ging dus een wereld open, die ze nog niet meegemaakt hadden. Het waren twee meisjes, nog wel twee zusters. Omaima KJI deed haar optreden in een poule van drie en wist daarin één wedstrijd te winnen. Ze verloor het eerste gevecht door een beentechniek van -3 en een houdgreep van -10. De tweede kamp eindigde zonder punten maar doordat Omaima het meest aangevallen had, won ze op beslissing en mocht daardoor het zilver op haar naam schrijven. Zuster Amina vocht in een poule van vier. Ze moest in haar eerste ronde drie keer -3 toestaan door een beentechniek, een overname en een houdgreep, maar het lukte haar toch ook om +3 te scoren door een beentechniek. De twee volgende gevechten eindigden op -10. Eerst door een houdgreep en vervolgens door een heupworp. Zijn ontving hierna brons. Lotte Marlé was er ook en zij behaalde goud. Daarvoor moest ze wel stevig uit haar pijp komen om het zover te brengen. Zij vocht in een poule van twee waardoor ze in het systeem van “The Best of Three” terechtkwam. Haar tegenstreefster was wat groter dan haar en moeilijk om aan te pakken. Lotte ging deze keer niet naar een heupworp maar zocht het in de schouderworpen. In het eerste gevecht bracht haar dat +3 en de overwinning op. De volgende wedstrijd won ze op beslissing wat terecht was door de aanvallen die ze overwegend voerde. Daarnaast had haar tegenstreefster ook twee straffen achter haar naam staan. Naast de meisjes hadden we nog vijf jongens die hun kans wilden gaan. Robbe Dhondt kon geen goud grijpen maar zorgde wel voor een tweede zilveren medaille. De eerste ronde kon hij vrij snel afhandelen door een heupworp van +3 en een houdgreep van +10. Zijn tweede tegenstrever was daarentegen een stevig baasje, die niet aan scoren geraakte doordat Robbe in snelheid de verdediging toepaste. Daarnaast waren er gevechten op de grond, maar ook hier vielen er geen punten te rapen. Aldus een 0-0 stand waardoor de scheidsrechter een beslissing diende te nemen. En zijn hand ging niet naar de richting van Robbe. Onze judoka liet het niet aan zijn hart komen en nam de volgende wedstrijd terug voor zijn rekening door te scoren met een heupworp van +3 en te eindigen met een houdgreep van +10. Mohammed Arbi kon van zijn eerste wedstrijd een voltreffer maken. Hij scoorde vooraf drie keer +3 uit een beentechniek en twee opofferingsworpen, om dan af te ronden met een houdgreep van +10. In het volgend gevecht kwam hij op achterstand door een beentechniek van -3. Wat hem in de aanval deed gaan. Jammer genoeg kreeg hij hierdoor te maken met een tegenworp van -10. De laatste kamp eindigde op -10 door een houdgreep, wat een pijnlijk einde was omdat zijn tegenstrever met zijn knieën in de buikstreek van Mohammed was terechtgekomen. Het werd dus brons of een medaille die ook de volgende judoka’s ontvingen. Timo Dejonghe kwam drie keer op de mat en moest in zijn eerste wedstrijd drie keer -3 toestaan door heupworpen en een tegenworp. In de volgende ronde kreeg hij te maken met vier scores van -3 uit schouderworpen en uiteindelijk verloor hij met -10 door een beentechniek. Het laatste gevecht was meteen afgelopen door een schouderworp. Temirkhan Osiev kreeg ook te maken met drie nederlagen waarvan het eerste eindigde met een houdgreep van -10 nadat hij eerst tegen de mat belandde door een heupworp van -3. De tweede kamp eindigde met twee beentechnieken van -3 en -10 en het laatste gevecht werd beslist door een schouderworp van -10. Alexei Vandendaele moest in zijn eerste gevecht -3 toestaan door een overname maar kon deze scheve situatie net op het belsignaal rechtzetten door een heupworp van +10. Daarna lukte het niet meer om zijn twee volgende wedstrijden voldoende in handen te nemen. Hij verloor zijn tweede ronde door een heupworp van -3 en een houdgreep van -10. De derde kamp eindigde met een beentechniek van -3 en een houdgreep van -10, waarin hij door rugpijn opgaf.

FOTO'S
Peter Marlé gebruikte bij de pupillen zijn camera en liet daarna zijn foto's de wereld insturen door Johnny Martens, waarvoor onze dank. Men kan ze bekijken als men >HIEROP KLIKT<

U13 (MINIEMEN)

GOUD:
HUMBLE Keano
KHATUEV Elbek
OSIEV Arslanbek

ZILVER:
DEJONGHE Benji
DE RUBBEL Thomas

BRONS:
MOENS Libby
WEISS Joran


De miniemen werden ’s namiddags afgehandeld en onze club bracht er zeven judoka’s op de mat. Hetzij zes jongens en één meisje en dat was Libby Moens. Zij had de dag ervoor goud behaald in het turnen en in Wachtebeke liet ze nu haar oog vallen op het judo. Nog in een stadium van beginneling leverde ze op dat vlak positief werk. Dat bewees ze in haar eerste wedstrijd door die te winnen met een heupworp van +3 en een houdgreep van +10. Dat mooi liedje kon ze niet aanhouden in haar volgende gevechten. Zo verloor ze de tweede ronde door twee beentechnieken van -3 en een houdgreep van -10. In de laatste kamp werd ze verrast door een beentechniek van -10. Ze bekwam door deze uitslag aldus brons. Onder onze groep jongens bevonden zich twee stevige mannen. Arslanbek Osiev was er één van. Hij kende maar één tegenstander in de zwaarste gewichtscategorie, waardoor hij in “The Best of Three” diende te vechten. Zijn eerste kamp had hij onvoldoende onder controle waardoor hij dit gevecht dan ook verloor. Dat gebeurde met twee heupworpen van -3 en een ander type heupworp van -10. Dat verlies bracht stoom uit zijn neus waardoor hij de tweede ronde naar zijn hand wist te zetten. Hij bracht drie keer +3 achter zijn naam, hoewel hij ook -3 moest toestaan. Zijn positieve punten kwamen uit twee opofferingsworpen en een beentechniek , terwijl de -3 uit een tegenworp vloeide. Door deze winst moest er een derde gevecht geleverd worden en dat sloot hij af met een knap toegepaste beentechniek van +10. Daarvoor was er een stand gecreëerd van +3 uit een opofferingsworp en -3 door een doorstuurbeweging van zijn tegenstrever. Hoe dan ook, het werd een mooie gouden medaille. Elbek Khatuev, iets minder in gewicht, maar toch met de nodige power, speelde het eveneens klaar om goud te behalen. Hij vocht in een poule van drie en drukte er zijn stempel om zijn twee wedstrijden met een ipponscore te winnen. Na 8 seconden stond het +3 in zijn eerste ronde en dit door een opofferingsworp. Daarop ging hij verder met een houdgreep van +10. Het tweede gevecht was eveneens vlug gedaan, nu al meteen met een houdgreep van +10. Keano Humblé woog wel een stuk minder dan zijn twee clubkompanen maar hij moest wel niet onderdoen voor het goud. Hij vocht drie keer zonder dat er veel zweet aan te pas kwam. Zijn eerste tegenstrever versloeg hij met een handtechniek van +3 om dan verder te gaan met een houdgreep van +10. Het werd wel een opgave van zijn tegenstrever, die zich tijdens de worp gekwetst had. Na 17 seconden was het tweede gevecht afgelopen, nu ook door een handtechniek van +10. De derde ipponzege wist hij uit zijn mouw te schudden door een beentechniek van +10. Thomas De Rubbel kent de laatste maanden een groei in zijn wedstrijdgehalte en deze keer bewees hij dat met drie overwinningen van de vier. Wat hem zilver opbracht. Hij was dus ingedeeld in een poule van vijf. Zijn eerste wedstrijd won hij door een beentechniek van +3 en een gevolgde houdgreep van +10. De tweede ronde won hij met twee waza-ari’s (+3), telkens met een opofferingsworp. Hij scoorde snel +3 in de derde wedstrijd door een beentechniek, maar het was wachten op +10 aan het einde van het gevecht. Dan lukte het te scoren met een houdgreep. Zijn vierde tegenstrever kon hem met -3 verrassen door een binnenwaartse dijworp, wat voor Thomas een achterstand was die hij niet meer kon ophalen. Benji Dejonghe liet ons ook smullen van zijn wedstrijden, die net als bij Thomas op zilver eindigden. Zijn eerste tegenstrever ging eraan door twee heupworpen van elk +3 en een gevolgde houdgreep van +10. Waar hij in zijn tweede gevecht geen raad mee wist, was de binnenwaartse dijworp van zijn tegenstrever. Die zag hij voor -10 op zich afkomen. Maar daarna nam hij de draad weer op om zijn volgende wedstrijd te winnen met een heupworp van +3 en een houdgreep van +10. Joran Weiss was onze nieuweling en hij vocht naar het einde van het tornooi toe zijn wedstrijden. Niet bepaald ideaal om zo te beginnen, want het was duidelijk dat hij in zijn eerste gevecht heel wat stress met zich meedroeg. Hij verloor deze kamp met -3 door een overname op zijn aanval. In de tweede ronde vocht hij een stuk losser en na een achterstand van twee keer -3, telkens uit een overname, kreeg hij de draad te pakken om zelf te scoren en dat lukte met twee keer +3 uit binnenwaartse beentechnieken. Maar het lot was hem niet gunstig want op 14 seconden van het einde werd hij verslagen door een heupworp van -10. Het derde gevecht verloor hij door een heupworp van -3 en een houdgreep van -10. Hij eindigde alzo op brons.
Nadat het tornooi ten einde was, werd het clubklassement bekend gemaakt en Zelzate uitgeroepen als tweede geklasseerde, wat sowieso een mooie afsluiter was voor onze judoka’s, die uitermate hun best hebben gedaan.

Voor de prestaties in detail van pupillen en miniemen: KLIK HIER.

In volgorde:
Boven, vlnr:
Thomas De Rubbel
met de beker
Keano Humblé met medaille en de beker
Arslanbek Osiev,
Elbek Khatuev,

Hiernaast, vlnr:
Thomas De Rubbel, Joran Weiss,
Benji Dejonghe,
Libby Moens

 

 

 

Foto's
Camiel Saelens


NAAR BOVEN

KEER TERUG