Clubgeschiedenis

LUCIEN VERMAELE, 1ste TRAINER Toen er op 12 februari 1963 in Zelzate begonnen werd met een judoclub dacht men veeleer aan een modegril dan een sport. Iedereen had toen immers de mond vol van wielrennen en voetbal en het kon dan ook niet dat judo dit zou overleven. De omstandigheden waren trouwens niet schitterend om met een judoclub te beginnen. Geld om een judomat aan te kopen was er niet, dus werd zelf een mat gemaakt van aaneen genaaide zeilen met daarin houtschavelingen verwerkt. De oppervlakte was een schamele 12 m2.
Die bewuste dag, dus 12 februari 1963, werd les gegeven door Lucien Vermaele. Hij behoorde op dat ogenblik tot de judoclub van de Gentse politie en bezat een bruine gordel. In die tijd was dit een aanzienlijke gordel, ook al omdat er niet zoveel judoka's waren. De trainingen vonden plaats in het zaaltje waar de club zich thans bevindt. De accommodatie was toen nog niet wat ze zijn moest. Er lag immers een betonnen vloer die de zeilen van de judomat voortijdig deden scheuren. Deze zorgen werden opgelost door het zaaltje te verlaten en te verhuizen naar de feestzaal van Het Noorderlicht. Daar bevond zich een houten vloer, wat goed was voor twee kokosmatten, die samen 6 m2 groot waren. Het was uiteraard een noodoplossing in afwachting dat er naar een echte judomat kon uitgekeken worden. Die kwam er en het werd een samenstelling van Hollandse biezen (1x2 m) waarover een zeil gespannen lag. In totaal bedroeg de oppervlakte van de mat 54 m2 en dat was wel een luxe.

Naam

Omdat alle bestaande clubs een Japanse naam hadden, bedacht het clubbestuur er ook eentje en die werd “Judokai Aka Karui Zelzate”. Het was eerder een puzzelwerk uit Japanse boeken waar zeer beperkt een aantal woorden vertaald stonden. En de Zelzaatse puzzel bestond uit club (kai), rood (aka), karui (licht). Als men de Japanse vlag met zijn rode zon kent, dan weet men al dat dit de inspiratie voor rood licht beïnvloed heeft. Door de jaren heen evolueerde kai naar club zodat er nu enkel nog gesproken wordt van Judoclub Aka Karui Zelzate .

Promotie

Het judo had in die tijd iets magisch, namelijk op de grond vallen zonder u pijn te doen. Daarbij werden er beelden getoond dat een kleine peuter zonder moeite een grote loebas zomaar tegen de mat wierp. Zoiets was dan ook een lokaas om een demonstratie te geven op de Grote Markt tijdens de half augustuskermis. Op eigen kracht kon de Zelzaatse club nog niet veel presteren maar wel werd ze geholpen door de Gentse Politie-judoclub. Gebruik makend van hun ervaring werd deze demonstratie een buitengewoon succes, met een publiek dat rijen dik stond. Wat goed was om steunkaarten te verkopen. Zij werden toen verkocht aan 5 BEF (0,12 euro) het stuk.

Trainingen

Toen de club startte waren het hoofdzakelijk jonge volwassenen die de trainingen volgden. Al meteen werd er geen onderscheid gemaakt in geslacht, hoewel in die tijd zoiets niet vanzelfsprekend was doordat judo nu eenmaal een contactsport is. Maar Zelzate gaf de toon aan. Op 10 september 1965 ging ze verder door te beginnen met een jeugdgroep waarbij de minimumleeftijd bepaald werd op 7 jaar. Die groep groeide nadien zo uit dat ze in 1967 moest gesplitst worden.

Clubblad

Om het sociaal contact te verstevigen werd gedacht om een clubblad in leven te roepen. Dat startte op 1 januari 1967 onder de naam “'t Jakske”. Deze naam is het verkleinwoord van de afkorting J.A.K. (Judoclub Aka Karui). “'t Jakske” wordt om de 3 maanden uitgegeven met allerlei clubnieuwsjes , grappige weetjes, verslagen van wedstrijden, verslagen van activiteiten enz. Tot 1 januari 1988 werd het gedrukt op een aloude stencilmachine.

Judolokaal

Goed nieuws voor de club kwam er half juni 1973. Dan kon ze terugkeren naar het gebouw waar zij in 1963 begonnen was. Geheel de bovenverdieping kregen zij ter beschikking en de ruimte besloeg ongeveer 18 m lengte en 6 m breedte. Het lokaal dat eigendom was van de Algemene Centrale van de A.B.V.V., gewest Gent, mocht gratis gebruikt worden. Het grote voordeel hiervan was dat de mat permanent kon blijven liggen, er geen plaats meer moest afgestaan worden voor andere groeperingen en het lokaal reeds voorzien was van toiletten en verwarming. Deze voordelen en eigen beheer inspireerden de mensen in de club om het nieuwe lokaal volledig om te vormen tot een judozaal. Voor deze werken werd naast de bestuursleden een beroep gedaan op ouders en vrijwilligers om de financiële last te beperken. Want er drukte nog een uitgave op de clubkas, namelijk de aankoop van een volledig nieuw judotapijt, dat bestond uit Japanse biezen. Nadat men intrek had genomen in het aangepast lokaal verdubbelde op korte tijd het ledenaantal. In 1983 kreeg de club het gelijkvloers als ruimte bij en op 26 augustus begon men aan een aantal verbouwingswerken zoals nieuwe kleedkamers en stortbaden. Wat tot gevolg had dat in de trainingszaal ruimte vrij kwam en de judomat kon uitgebreid worden tot 84 m2.

VZW

Eind 1989 werd het lokaal te koop aangeboden door de eigenaar VZW Sociale Hulp van de Algemene Centrale. De club overwoog deze kans te grijpen om alzo eigenaar te kunnen worden van een gebouw waarin ze al zoveel jaren had doorgebracht. Een gevolg hiervan was dat de club van feitelijke vereniging naar een Vereniging Zonder Winstoogmerk moest overschakelen om zo rechtspersoonlijkheid te krijgen. In de lente van 1990 werd de club uiteindelijk de trotse eigenaar van dit lokaal.

40 jaar

In februari 2003 bestond de club 40 jaar en dat werd op een uitzonderlijke manier gevierd. Op het gemeentehuis van Zelzate werd gedurende het weekend van 15 en 16 februari 2003 een tentoonstelling gehouden waar een uitgebreid aantal foto's te zien waren, evenals artikels, affiches, de clubblaadjes in boekvorm en videofilms. Met het verschijnen van judoka's, trainers en bestuursleden uit de tijd van toen kwam dit overzicht terug tot leven.

6de DAN

Francois Marckx tijdens de viering van zijn 6de danOp 13 juni 2004 promoveerde François Marckx tot 6de dan. Voor de club was dit sinds haar ontstaan een graad die niemand in haar midden bereikt had. Dat werd dan ook feestelijk gevierd in het judolokaal. François Marckx zocht op die bewuste dag van 13 juni 2004 de jury op in Zele. Deze oordeelde dat hij meer dan bekwaam was om de 6de dan te dragen. Meer nog, hij scoorde, samen met een dame, het hoogst aantal punten, die er die dag te verdienen waren. Meteen een beloning voor zijn maandenlange voorbereiding, waar hij niet alleen technisch trainde maar ook twee thesissen uitwerkte, die aan dit examen verbonden waren.
Hij maakte op 12-jarige leeftijd in Deurne kennis met het judo en vijf jaar later - in 1977 - had hij de bruine gordel te pakken. Dat stimuleerde hem om verder door te gaan en de drang om de zwarte gordel te dragen, kon hij in december 1980 waarmaken. Zijn opmars naar 2de, 3de, 4de en 5de dan liet hij afwisselen met provinciale, Vlaamse en Belgische kampioenschappen, waarin hij verschillende titels of podiumplaatsen wist te behalen. In juni 1995 bereikte hij de 5de dan en daarop volgde de regel van een wachttijd die tussen 8 tot 10 jaar lag. Na 9 jaar kon hij zich bewijzen om op 13 juni 2004 zijn 6de dan te behalen. François is sinds 1986 onze clubtrainer en meteen ook onze hoofdtrainer.

Koninklijk

Op 12 februari 2013 was de club aan zijn 50-jarig bestaan toe. Om allerlei activiteiten te organiseren werd een comité 50 jaar opgericht. Daarnaast besloot de raad van bestuur om de titel Koninklijk aan te vragen. Ze stelde hiervoor een dossier samen en dit overtuigde de Koning om de titel toe te kennen. Vanaf 12 februari 2013 verdween Judoclub Aka Karui Zelzate als clubnaam en kreeg het de nieuwe titel van Koninklijke Judoclub Zelzate. Intussen lanceerde het comité op 12 januari 2013 een grote receptie in de feestzaal van de Sint-Laurensschool. Voor heel wat judoka's een nostalgisch weerzien die weliswaar om de een of andere reden de mat hadden verlaten, maar toch de herinnering aan de club hadden behouden. Tijdens het weekend van 16 en 17 maart 2013 werd in de sporthal Sint-Laurens een Golden Judo Cup georganiseerd of een tornooi waaraan alle leeftijdsgroepen konden meedoen. Op zaterdag 5 mei 2013 was er een groot eetfestijn in de feestzaal van de Sint-Laurensschool, waarbij het nodig was om de twee zalen te gebruiken. En de verdere planning is er nog om een bloemenverkoop en een uitstap naar Bobbejaanland te organiseren. Aan dit 50 jarige bestaan hangt ook nog vast dat op 21 juli 2013 het clubbestuur zal uitgenodigd worden op het Oost-Vlaams gouvernement, terwijl de gemeente Zelzate dit gepland heeft op 21 juli 2014.

7de DAN

Na 43 jaar verknocht geweest te zijn aan het judo promoveerde François Marckx op 7 juni 2015 tot 7de dan. Net 11 jaar terug behaalde hij zijn 6de dan en het stimuleerde hem toen om het daarbij niet te laten en alzo de volgende stap te zetten naar de nu verkregen gordel. Het onuitputtelijk zoeken naar technische verbeteringen sierde hem en dat bracht hij als lesgever ook over op zijn leerlingen. Hierbij aansluitend dat hij daardoor een uitstekende begeleider was om de judoka's naar een dangraad of een vervolg ervan te brengen. Dat hij daarbij telkens de lat hoog legde, was door iedereen meer dan voldoende bekend en het resultaat mocht gezien worden. Sinds hij in onze club als hoofdtrainer fungeert, hielp hij iedere judoka over deze drempel en kon hij zich de reputatie toe-eigenen dat iedereen in zijn dangraad slaagde.
Het examen voor 7de dan hield in dat hij een kata diende te demonstreren die tot de "oude" categorie van stijloefeningen behoort. Zijn partner was Werner De Baets en het puntengehalte dat François behaalde, lag zeer hoog, zodat hij meer dan verdiend deze gordel van de jury mocht ontvangen. Dat François nog een poging zal wagen om verder te gaan naar de 8ste dan, is meer dan waarschijnlijk. Alleen plakt men daar een wachttijd op van 11 tot 12 jaar.